Marcel Verleye (10 mei 1917 - 11 juli 1990) studeerde eerst voor onderwijzer en nadien Germaanse talen. Trad, als Broeder Efrem, toe tot de congregatie van de Xaverianen en was leraar Nederlands in hun scholen. Schreef toneelstukken waaronder het bekroonde Ballade van Edward (1955), gedichten en enkele kortverhalen waaronder De snoek (1961), bekroond met de prijs voor novelle en kortverhaal van de Provincie West-Vlaanderen, en De vlieger (1971), bekroond door D.A.P. Reinaert Uitgaven en uitgegeven in boekvorm onder de titel "Zeven bekroonde novellen".
In beide verhalen gaat het om een kind dat - nauwelijks rijp om te leven - reeds rijp blijkt om te sterven. Nochtans leven beide hoofdpersonen in een schijnbaar rustige, landelijke wereld. Toch bedreigt het geweld hun onbevangen bestaan.
In De snoek is de indirecte doder een kanjer van een vis, in De vlieger wordt een kind door een eenzaat vermoord.
Een vernuftige, moderne structuur verleent aan beide verhalen een verrassende climax en accentueert de bij wijlen beklemmende sfeer van een verloren paradijs waarin kinderen sterven en waar volwassenen met melancholie naar terug verlangen.
Het beheer van de rechten voor publicatie, vertaling, adaptatie, verfilming,... van al zijn literaire werken gebeurt door ons.
;void(0);)
;void(0);)